107,6 FM

Pozorne ubóstwo

Błogosławieni jesteście (…) albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie.

Mt 5,1-12

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:

„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami”.


Ludzie, o których mówi na górze Jezus, z ludzkiej perspektywy są czegoś pozbawieni. Bo jak inaczej nazwać tych, którzy są ubodzy w duchu, nie mają w sobie radości, są łaknący i pragnący czy cierpią prześladowania. Ci ludzie zatem nie mają: dostatku, głosu, sprawiedliwości i szczęścia. Tego wszystkiego, do czego dążymy. Jednak ubóstwo tych, których Jezus nazywa błogosławionymi, jest pozorne, to tak naprawdę miejsce na działanie samego Boga. Błogosławieni to szczęśliwi, bo ubóstwo ich ducha daje przestrzeń dla działania Ducha Świętego, a powściągliwość słów pozwala przemawiać Bożej Miłości. Obdarowując innych gestami miłosierdzia, stają się dłońmi Chrystusa pochylonego nad ubogimi, czyniąc pokój i łagodząc spory, sprowadzają na ziemię cząstkę nieba. Ci zaś, którzy mają czyste serca, już tu, w doczesności, mogą przyjmować Tego, który jest sensem. Nigdy nasycenie, spełnienie nie daje tyle siły i motywacji co pragnienie, niedosyt. A przecież tu, na ziemi, ciągle jesteśmy w drodze, a cel wydaje się daleki. „Błogosławiona jesteś między niewiastami, Matko naszych losów, módl się za nami”.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..