Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Mt 6,19
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje.
Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie rozświetlone. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność!»
Jezus nie potępia dóbr materialnych. Stawia jednak pytanie o to, co jest prawdziwym skarbem człowieka. To, co cenimy najbardziej, stopniowo zajmuje nasze myśli, kształtuje wybory i wyznacza kierunek życia. „Gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje” – mówi Pan, zachęcając do rzetelnego rachunku sumienia. Skarby ziemskie można stracić w jednej chwili. Tych gromadzonych w niebie nie odbierze nam nikt. Wiara, miłość, dobro, wierność Bogu i życie według Ewangelii nie rdzewieją i nie przemijają. Są wieczne. Obraz oka jako „światła ciała” pokazuje, że ważne jest nie tylko to, co posiadamy, ale także sposób patrzenia na świat. Człowiek o „zdrowym oku” dostrzega dobro, potrafi cieszyć się tym, co otrzymał, zauważa bliźnich i ich potrzeby. „Chore oko” przeciwnie. Symbolizuje zazdrość, chciwość i egoizm. W konsekwencji zaciemnia nasze serce. Daj nam, Panie, zdrowe oczy i rozjaśnij wszelkie mroki naszego życia.