Bł. Hildegarda Burjan

I tak jak on, pełen rozterek i wewnętrznego ognia uczeń św. Pawła, także i ona, Hildegarda Burjan, która całą swoją młodość poświęciła na studiowanie filozofii, prawdę ostateczną i sens swojego życia znalazła w świadectwie drugiego człowieka o miłości Chrystusa. A doświadczyła jej w szpitalu od sióstr zakonnych, dostrzegając ją w ich dobroci, delikatności i autentycznym oddaniu Bogu i ludziom. Dotknięta ich postawą Hildegarda Burjan przyjęła chrzest i przylgnęła do Chrystusa, a choć była żoną i matką zorganizowała we Wiedniu grupę kobiet, z której wyrosło nowe zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Społecznego. Z ich pomocą w stolicy Austrii tworzyła urzędy pracy, wspólnoty mieszkaniowe, zaplecza sanitarne, jadłodajnie i domy dla samotnych matek. A widząc, jak trudno jest przeprowadzać społeczne reformy, odważnie weszła do polityki, korzystając z pozycji swojego męża. Została pierwszą kobietą w radzie miejskiej Wiednia, zastępczynią przewodniczącego Partii Socjalno-Chrześcijańskiej, parlamentarzystką broniącą praw najbardziej marginalizowanych i szukającą nowych form pomocy oraz solidarności. Ciekawe, co jeszcze Hildegardzie Burjan udałoby się zdziałać swoim całkowitym oddaniem Bogu i ludzkości, gdyby w wieku ledwie 50 lat nie zabrała ją ta sama choroba nerek, której zawdzięczała swój pierwszy, błogosławiony jak się okazało pobyt w szpitalu, skoro ostatecznie doprowadził on ją do chwały nieba.