Róbmy odważnie swoje

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę. Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go.

On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Podnieś się i stań na środku!» Podniósł się i stanął. Wtedy Jezus rzekł do nich: «Pytam was: Czy wolno w szabat czynić coś dobrego, czy coś złego, życie ocalić czy zniszczyć?» I spojrzawszy dokoła po wszystkich, rzekł do niego: «Wyciągnij rękę!» Uczynił to, i jego ręka stała się znów zdrowa.

Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, jak mają postąpić wobec Jezusa.

Łk 6, 6-11

Tydzień temu nie przypadły słuchaczom do gustu słowa Jezusa wypowiedziane w synagodze w Nazarecie. Dziś nie spodobało się otoczeniu zachowanie Jezusa, też w synagodze, choć innej, nie tej nazaretańskiej. Jezus uzdrowił w szabat. Uczynił to jakby prowokacyjnie. Zaprosił chorego na środek, a do tych, którzy Go śledzili, skierował słowa: „Pytam was: czy wolno w szabat dobrze czynić, czy wolno źle czynić; życie ocalić czy zniszczyć?”. Chory odzyskał sprawność ręki, ale otoczenie wpadło w szał. Tydzień temu chcieli Jezusa strącić z góry, tym razem naradzali się, jak z Nim postąpić. Odwaga, wolność i niezależność Jezusa są wskazówkami dla współczesnych wierzących. Są też światłem dla całej wspólnoty Kościoła, czasem sparaliżowanej lękiem, czasem ogarniętej zniechęceniem. Jezus zdaje się mówić do nas: róbcie odważnie swoje, róbcie, co do was należy. I nie przejmujcie się ludzkimi opiniami.