75. rocznica poświęcenia kościoła Wniebowzięcia NMP w Przełajce

W homilii metropolita katowicki przypomniał historię mieszkańców, którzy mimo biedy i trudnych warunków własnymi rękami budowali świątynię. – Oni wiedzieli, co to znaczy mieć dom Boży między swoimi domami – mówił. Zwrócił uwagę, że kościół był dla kolejnych pokoleń nie tylko miejscem modlitwy, ale przestrzenią spotkania, pojednania i budowania wspólnoty.

Przywołał historię z początku swojego biskupiego posługiwania. W jednej z małych wiejskich parafii zapytał mieszkańca, co oznaczałoby zamknięcie kościoła. Usłyszał: „Jakby tu nie było kościoła, to my byśmy się do reszty pozabijali”. – Ten prosty człowiek zrozumiał, że potrzebujemy miejsca, które będzie nas ze sobą spotykać i przypominać, że jesteśmy braćmi i siostrami – wyjaśnił.

– Kościół jest potrzebny nie Bogu. Kościół jest potrzebny nam – podkreślił abp Przybylski. W świątyni człowiek spotyka Boga w Eucharystii i sakramentach, słucha Jego słowa, doświadcza przebaczenia i uczy się inaczej patrzeć na drugiego człowieka.

Nawiązując do Ewangelii o braterskim upomnieniu, zauważył, że Kościół tworzą ludzie słabi i grzeszni. Są w nim spory, zgorszenia, odejścia i grzech. – Pan Jezus się tym nie zniechęca. Nie zwątpił w nas. Pomimo naszych słabości chce z nas stworzyć rodzinę – powiedział.

Uczestników liturgii zachęcił, by parafia była miejscem prawdziwego spotkania: rozmowy „w cztery oczy”, przebaczenia, małych wspólnot i wspólnej modlitwy. Przypomniał słowa Jezusa: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w moje imię, tam jestem pośród nich”.

Podziękował wszystkim pokoleniom, które budowały i troszczyły się o świątynię. – Oni wiedzieli, co to znaczy mieć dom Boży między swoimi domami. A czy my jeszcze to wiemy? Czy my jeszcze to rozumiemy? – Bogu niech będą dzięki za tych, którzy tę świątynię wybudowali, doprowadzili do jej poświęcenia i przez lata o nią dbali. Ale teraz kolej na nas. Kochajmy Kościół, bo Kościół to dom Boży, obecność Boga pośród nas – zakończył.