Powierzyć serce

Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się (…) szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: „Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem”. Łk 11,24

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: «Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy». Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba.

On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: «Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i Szatan z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja mocą Belzebuba wyrzucam złe duchy, to czyją mocą wyrzucają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże.

Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy.

Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, ten rozprasza.

Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: „Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem”. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedmiu innych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I stan późniejszy owego człowieka staje się gorszy niż poprzedni».

Łk 11, 15-26

Nie wystarczy wyrzucić z życia tego, co złe. Trzeba jeszcze zrobić miejsce dla dobra. Jezus mówi dziś o człowieku, który został uwolniony od złego ducha. Jego „dom” był potem „wymieciony i przyozdobiony”, ale pozostał pusty. W konsekwencji ta pustka stała się jego problemem. To ważna podpowiedź dla nas. Można zerwać z nałogiem, odciąć się od złej relacji, przestać żyć w gniewie, uporządkować swoje sprawy. To wszystko jest potrzebne. Ale jeśli na tym poprzestaniemy, szybko może wrócić to, z czym wcześniej walczyliśmy. Człowiek potrzebuje nie tylko uwolnienia od zła, ale także obecności Boga. Tego, który wypełni jego serce. Bo samo uwolnienie wewnętrzne, choć konieczne, nie wystarczy. Trzeba wiedzieć, komu chcę powierzyć moje serce. Chrystus nie przychodzi jedynie po to, by usunąć z naszego życia to, co nas niszczy. Przychodzi, by zająć w nim konkretne miejsce.

« ‹ 1 › »
oceń artykuł Pobieranie..

Ułatwienia dostępu

Dostosuj stronę tak, aby wygodniej Ci się czytało.

Tekst i nagłówki
Wielkość treści
Wielkość nagłówków
Kolory i obrazy
Nawigacja i animacje

Ustawienia zapamiętamy w tej przeglądarce.