107,6 FM
Wyszukano wyników: 1288
Czekam!
„Nie zapominajmy, że Bóg to miłość, ogrom majestatu, a nie kolega z pracy, z którym mejlujemy, siedząc przy tym samym biurku” – mówi o. Michał Zioło, trapista. „Pokora i mądrość objawiają się w czekaniu: »Wielkim czekaniem czekałem na Pana«. Czekanie ma być wielkie, by było godne przyjąć Wielkiego Boga”.
Boże, mój Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą, jak zeschła ziemia łaknąca wody.
Ps 63,2-3
To „żeby było więcej miłości” mam w pamięci do dziś
„Jak to możliwe, że Bóg, który podobno jest dobry, godzi się, by na świat przychodziły takie dzieci?” - to pytanie, w obecności kilkuset swoich koleżanek i kolegów, postawiła mi jedna z uczestniczek szkolnych rekolekcji' - pisze ks. Mirosław Tosza, od 23 lat posługujący jako kapelan-wolontariusz w hospicjum dla dzieci.
Ks. kan. Mieczysław Grabowski uczył wierzyć w dobroć Boga. Swoje serce oddał Jego Sercu
Był w Słotwinie pierwszym proboszczem, a jego gorliwa i serdeczna troska o wspólnotę i Boży dom sprawiła, że znalazł swoje godne miejsce w sercach wszystkich parafian. Wymownie świadczyły o tym płonące przed każdym z domów białe i czerwone znicze: znak modlitewnej jedności z ograniczonymi dla uczestników uroczystościami w świątyni. Lista zamówionych przez parafian Mszy św. w intencji duszy zmarłego kapłana nie miała końca. A głos oficjalnych pożegnań często tłumiły łzy...
Ks. Edward Kobiesa - uśmiechnięty żołnierz Chrystusa powędrował do celu
- Był chętny do współpracy z każdym mieszkańcem, nikogo nie wykluczał, poświęcał swój czas tym, którzy potrzebowali rozmowy. Lubiany przez wszystkich w sołectwie i gminie. Gdzie się pojawiał, w sklepie, aptece, urzędzie, tam zostawiał swój pokój i dobroć - mówiła Izabela Brachaczek, sołtys Kończyc Małych, żegnając w imieniu społeczności śp. ks. Edwarda Kobiesę.
