Jest dla wszystkich wierzących wzorem przyjmowania tego, czego oczekuje od nas Bóg

Łk 1,26-38 

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. a oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej Anioł.

Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego. Łk 1,38

Teologowie mówią o Maryi, że jest obrazem Kościoła. To prawda. Łaski, które od Boga otrzymała – Niepokalane Poczęcie, Dziewicze Macierzyństwo – są obrazem tego wszystkiego, co my, wezwani do świętości, od Boga otrzymujemy. Jej los, wzięcie do nieba, jest zapowiedzią naszego losu po śmierci.

Jej misja – danie światu Boga – jest i naszą misją. A Jej postawa wobec planów Boga: „Tak, niech Mi się stanie według słowa twego” – jest dla wszystkich wierzących wzorem przyjmowania tego, czego oczekuje od nas Bóg. A oczekuje przede wszystkim, że na serio będziemy traktowali Jego przykazanie miłości. Także miłości bliźniego.