Św. Marek

Jako Jan przyszedł na świat w Palestynie, a jego matka była najprawdopodobniej właścicielką Wieczernika. Z tego tytułu poznał Apostołów, a św. Piotr zaraz po zesłaniu Ducha Świętego udzielił mu nawet chrztu. Ale Jan to także za sprawą swojego krewnego, św. Barnaby, towarzysz św. Pawła w jego pierwszej misyjnej podróży. Razem z Apostołem Narodów udał się do Antiochii, a potem na Cypr. Jednak gdy św. Paweł chciał iść dalej w głąb Małej Azji, przez wysokie góry Tauru, wspominany dzisiaj święty powiedział nie i zawrócił do domu. Myliłby się jednak ten, kto by podejrzewał, że to zerwanie współpracy było ostateczne. Oto po kilku latach, po czasie na refleksję i na osobiste przeżycie swojej wiary bez protekcji krewnych, już nie tyle Jan, co Marek, ponownie ma okazję towarzyszyć św. Pawłowi. I tym razem jest już przy nim na dobre i na złe. Apostoł potwierdza to w swoich listach pisanych z Rzymu. Dzisiejszy patron jest dla niego wyręką w codziennych trudach i łącznikiem z innymi chrześcijańskimi gminami. Jednak św. Marek to nie tylko duchowy syn św. Piotra i prawa ręka uwięzionego św. Pawła. To także autor Ewangelii, która jest odbiciem piotrowych katechez i drogą, na której pokonujemy 2000 lat historii, by lepiej poznać Jezusa Chrystusa, Bożego Syna.