Wiara zaczyna się wtedy, gdy człowiek pozwala Bogu wyjść poza swoje oczekiwania

J 1,43-51

Jezus postanowił udać się do Galilei. I spotkał Filipa.

Jezus powiedział do niego: «Pójdź za Mną!» Filip zaś pochodził z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu». Rzekł do niego Natanael: «Czy może być co dobrego z Nazaretu?» Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz».

Jezus ujrzał, jak Natanael podchodzi do Niego, i powiedział o nim: «Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu». Powiedział do Niego Natanael: «Skąd mnie znasz?» Odrzekł mu Jezus: «Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod figowcem».

Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!»

Odparł Mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod figowcem? Zobaczysz jeszcze więcej niż to». 

Potem powiedział do niego: «zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących nad Syna Człowieczego».

Ujrzysz jeszcze więcej niż to. J 1,50

Wiara zaczyna się wtedy, gdy człowiek pozwala Bogu wyjść poza swoje oczekiwania. Często chcemy mieć wszystko jasno określone: kim jest Bóg, jak działa i czego możemy się po Nim spodziewać. Tymczasem On prowadzi spokojnie, zapraszając do zaufania. Nie odsłania od razu całej drogi, ale daje wystarczająco światła na kolejny krok. Wiara nie polega więc na posiadaniu pewności, lecz na gotowości, by iść dalej, mimo niepełnego zrozumienia. Obietnica „więcej” nie oznacza nadzwyczajnych znaków, ale coraz głębsze odkrywanie sensu życia. Kto trwa w tej relacji, z czasem widzi, że Bóg był obecny także tam, gdzie wcześniej wydawało się to niemożliwe.