Jezus nas nie straszy, On próbuje nami wstrząsnąć

 Łk 11,29-32 

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.

Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.

Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz».

To plemię (…) żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, oprócz znaku Jonasza. Łk 11,29

Jonasz stał się dla mieszkańców Niniwy znakiem, którego zignorowanie mogłoby doprowadzić do całkowitej zagłady miasta. Ten oporny prorok, sam doświadczający nawrócenia w związku z powierzoną mu misją, miał za zadanie ostrzec mieszkańców przed zburzeniem Niniwy.

Mieszkańcy zrozumieli i przejęli się proroctwem oraz podjęli wysiłek nawrócenia i pokuty. Jezus, odwołując się do przykładu Jonasza i pokutującej Niniwy, chce uzmysłowić swoim słuchaczom, że Jego głoszenie, cuda i cała działalność to nie kolejna, chwilowa atrakcja czy przemijająca moda. To kwestia życia bądź śmierci. Jezus nas nie straszy, On próbuje nami wstrząsnąć, żebyśmy nie lekceważyli Ewangelii i okazji do nawrócenia.