Nie paktować ze złem

(Mt 4,1-11)

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: „Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem”. Lecz On mu odparł: „Napisane jest: "Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”. Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na narożniku świątyni i rzekł Mu: „Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, jest przecież napisane: »Aniołom swoim rozkaże o Tobie, a na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”. Odrzekł mu Jezus: „Ale jest napisane także: "Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”. Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: „Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon”. Na to odrzekł mu Jezus: „Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: "Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”. Wtedy opuścił Go diabeł, a oto aniołowie przystąpili i usługiwali Mu.

„Idź precz, szatanie!” – mówi Jezus kuszony przez diabła na pustyni. Te szorstkie i ostre słowa są ważną podpowiedzią na początku Wielkiego Postu. Aby służyć jedynie Bogu, należy całkowicie odrzucić szatana, który zwodzi i manipuluje też nami. Doskonale oddaje tu liturgia chrzcielna poprzez pytanie szafarza sakramentu: „czy wyrzekasz się szatana, który jest głównym sprawcą grzechu”? Nasze „wyrzekam się”, powtarzane codziennie, jest niczym Jezusowe „Idź przecz, szatanie”. Warto na początku czasu pokuty i nawrócenia zaufać tym słowom Jezusa. Nie można bowiem wchodzić w dialog z szatanem. Nie można też paktować ze złem. Byłaby to droga do zguby i zatracenia siebie.