Zwyciężony staje się zwycięzcą

Jezus powiedział do faryzeuszów: «Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i w grzechu swoim pomrzecie. Tam gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie».

Mówili więc Żydzi: «Czyżby miał sam siebie zabić, skoro powiada: Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie?»

A On rzekł do nich: «Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata. Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Jeżeli bowiem nie uwierzycie, że Ja Jestem, pomrzecie w grzechach waszych».

Powiedzieli do Niego: «Kimże Ty jesteś?»

Odpowiedział im Jezus: «Przede wszystkim po cóż do was mówię? Wiele mam w waszej sprawie do powiedzenia i do osądzenia. Ale Ten, który Mnie posłał, jest prawdomówny, a Ja mówię wobec świata to, co usłyszałem od Niego». A oni nie pojęli, że im mówił o Ojcu.

Rzekł więc do nich Jezus: «Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja Jestem i że Ja nic sam z siebie nie czynię, ale że mówię to, czego Mnie Ojciec nauczył. A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną; nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba».

Kiedy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.

J 8,21-30 

Pytają Jezusa: „Kimże Ty jesteś?”. Słowa te brzmią jak prowokacja, ale kryją w sobie coś więcej: prawdziwą bezradność wobec Kogoś, kto nie pasuje do żadnej z wcześniej znanych im kategorii. Odpowiedź Jezusa jest enigmatyczna: „Po cóż jeszcze do was mówię?”. Zmęczenie bierze górę. Ile razy można tłumaczyć to samo? Ile razy dawać znaki? „Wy jesteście z niskości, Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata”. Jak w rozmowie przez szybę: widzicie, ale nie słyszycie. Słyszycie, ale nie rozumiecie. Dramat tego dialogu polega na tym, że Jezus wyciąga rękę, a oni cofają się. Nie z powodu złej woli, po prostu nie widzą tej ręki. Widzą tylko konkurenta, zagrożenie, kogoś, kto miesza w spokojnym rytmie ich życia. „Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie”. Krzyż staje się ostatecznym wyjaśnieniem. Zwyciężony staje się zwycięzcą.