Pieniądze na Kościół

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta usługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego, drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi stopy, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku.

Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z Jego uczniów, ten, który Go miał wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, że dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem i mając trzos, wykradał to, co składano.  

Na to rzekł Jezus: «Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, Mnie zaś nie zawsze macie».

Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili zabić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.

J 12,1-11 

Powtarza się współcześnie atak cynicznego Judasza na żarliwą w swej miłości Marię. Po co dawać na Kościół? Należy wspierać szpitale. Tak to mniej więcej dziś brzmi. Oczywiście, nikt nikogo nie przymusza, na co powinien przekazywać pomoc. Jezus ceni postawę Marii, bezinteresownie skoncentrowanej na Nim i wylewającej na Jego nogi olejek. Dawanie pieniędzy na Kościół ma na celu: troskę o świątynię i piękno liturgii, utrzymanie duchownego oddanego sprawie kultu Bożego i nauczaniu, a także rozwój działalności charytatywnej, bo ubogich i potrzebujących zawsze mamy u siebie. Ile dajemy na Kościół? To zależy od naszych finansowych możliwości oraz hojności serca. Jezus broni przekazywania pieniędzy na sprawy Boże i w ten sposób pośrednio do tego zachęca. Równocześnie po stronie odpowiedzialnych za finanse Kościoła winna rodzić się najwyższa odpowiedzialność i uczciwość.