107,6 FM
Wyszukano wyników: 270
W pakcie z Najwyższym
Jesteśmy szczęściarzami. Sam Najwyższy, potężny Pan Zastępów, którego Imienia Izrael nie odważa się wypowiadać, zechciał zawrzeć z nami przymierze. Nie złamie go, bo „nie mając nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na samego siebie”. Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią. (Rdz 9,13)
Na śmierć i życie
Hebrajskie słowo oznaczające „przymierze” (berith) można przetłumaczyć jako „naciąć, aż popłynie krew”. Przymierze krwi było nieodwołalne. Nie można go było zerwać. Gdy Abram poprzecinał zwierzęta ofiarne na pół, „ukazał się dym jakby wydobywający się z pieca i ogień niby gorejąca pochodnia i przesunęły się między tymi połowami zwierząt”
(Rdz 15,17).
Wszechmocny zszedł do poziomu człowieka, podpisując tym samym umowę na śmierć i życie.
To, co dawne, minęło
Ostatnim słowem Starego Testamentu jest przekleństwo. „…abym nie poraził ziemi przekleństwem”. Ostatnim słowem Nowego Przymierza jest łaska („Łaska Pana Jezusa ze wszystkimi!”). „Jeżeli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe” (2 Kor 5, 17) – woła zachwycony święty Paweł. Żyjemy w Nowym Przymierzu, zanurzeni w łasce, wolni od przekleństwa. Dzięki Krwi Baranka.
Umowa stoi!
Bóg zawarł z nami pakt i obiecał, że dotrzyma warunków umowy. Jak pokazało życie, ludzie wielokrotnie łamali wszelkie ustalone zasady. Najwyższy mógłby odwrócić się plecami do stworzenia, które zdradzało Go na każdym kroku. Oszukany Bóg, zamiast odstąpić od przymierza, obiecał jednak:
Takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach.
Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu
(Jr 31,34).
