107,6 FM

Bł. Maria Kandyda od Eucharystii

Ile jesteśmy w stanie czekać na to, co dla nas ważne? Dzień? Miesiąc? Rok? Ile wytrwamy podążając drogą, która nie prowadzi nas do wymarzonego celu? To ważne pytania, na które dzisiejsza patronka również musiała sobie odpowiadać.

Ile jesteśmy w stanie czekać na to, co dla nas ważne? Dzień? Miesiąc? Rok? Ile wytrwamy podążając drogą, która nie prowadzi nas do wymarzonego celu? To ważne pytania, na które dzisiejsza patronka również musiała sobie odpowiadać. Mówię odpowiadać, bo z całą pewnością wracały do niej nieustannie przez całe 20 lat oczekiwania. Na co? Na pójście drogą, którą rozpoznała jako swoje powołanie już jako piętnastolatka. To wtedy, dokładnie  2 lipca 1899 roku, wzięła udział w obłóczynach swojej krewnej. Towarzyszyli jej rodzice, towarzyszyło liczne rodzeństwo – aż 11 braci i sióstr – a dla niej jakby czas stanął w miejscu. Była w tłumie, a jakby nagle w kościele nikogo nie było – tylko ona, dzisiejsza patronka, i On. Bóg ukryty w Najświętszym Sakramencie. I była jeszcze ta dziewczyna z rodziny, która właśnie teraz ofiarowywała się Mu na wyłączną służbę, przyjmując zewnętrzny znak tejże, czyli zakonny habit. Począwszy od tego dnia, bohaterka naszej dzisiejszej historii rozpoczęła długą drogę, która zakończy się jej wstąpieniem do karmelitanek bosych 25 września 1919 roku. Będzie sobie wtedy już liczyć 35 lat, ale bez obaw, dane jej jeszcze będzie przeżyć w klasztorze kolejnych lat 30, a nawet zostać wybraną na przełożoną tej wspólnoty. Pozostaje raczej wyjaśnić, dlaczego tak długo zwlekała z tym życiowym wyborem i skąd wzięła siłę, by nie zmienić zdania. W końcu przez te 20 lat oczekiwania była przecież w kwiecie wieku, a jej liczne rodzeństwo żeniło się i wychodziło za mąż. Rodziły się też dzieci, napełniając tę wielką, włoską rodzinę z Kalabrii gwarem dalekim od karmelitańskiego wyciszenia. Jeżeli dzisiejsza patronka wytrwała przez ten czas w swoim postanowieniu, to dlatego, że klasztor był jej autentycznym powołaniem, a codzienna Eucharystia umocnieniem. Umocnieniem, by uznać wolę rodziców, zakazującą drogi zakonnej, za ważniejszą od pragnienia swojego serca. Codzienna Eucharystia była także umocnieniem, by w wieku 23 lat, po śmierci taty, zamiast pójść do klasztoru, wybrać pomóc mamie w domu przy licznej czelodce. No i to codziennej Eucharystii zawdzięcza dzisiejsza patronka i to, że znalazła w sobie siły, by po śmierci mamy wziąć na siebie trud prowadzenia domu tak długo, dopóki ostatni brat i siostra nie założą własnych rodzin. Po latach okazało się jednak, że ten czas oczekiwania nie był bynajmniej bezowocny. I nie tylko dlatego, że do karmelitanek wstępowała po tych 20 latach nie egzaltowana nastolatka, ale dojrzała, odpowiedzialna i zaprawiona w trudach życia kobieta. Otóż ten czas czerpania siły z Najświętszego Sakramentu, ukształtował także duchowość dzisiejszej patronki, w której centrum był właśnie Bóg ukryty w Hostii. "Była prawdziwą mistyczką Eucharystii" – powiedział o niej św. Jan Paweł II gdy wprowadzał ją do grona błogosławionych w 2004 roku. Kto taki? Zmarła 12 czerwca 1949 roku w bł. Maria Kandyda od Eucharystii, zakonnica.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama