107,6 FM
Wyszukano wyników: 2875
Zaproś Go!
Mamre po hebrajsku oznacza „gorycz” i znakomicie opisuje stan ducha Abrahama siedzącego pod dębem „w najgorętszej porze dnia” (to również nieprzypadkowy opis). Gdzie obietnice, które usłyszał? Gdzie potomstwo, o którym wspominał Najwyższy? Czyżby poszedł za Nim na próżno? Gdy ujrzał trzech aniołów, oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi! (Rdz 18,2-3). Zaproś Go do swej goryczy. Odpowie na zaproszenie.
Figa z makiem
Jak to dobrze, że Bóg w nas wierzy nawet wówczas, gdy my przestajemy wierzyć Jemu. Zaufał nam, choć było to niezwykle ryzykowne posunięcie. Oddał się w nasze ręce, narażając się na to, że zostanie przez nas odrzucony.
Jak to dobrze, że ma do nas cierpliwość i nawet nie znajdując owoców, prosi: „Jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc”
(Łk 13, 9).
Otrzyj łzy
Jak wiele duchowych decyzji podejmujemy w mroku, po omacku, mając jedynie Jego słowo. Wiele Bożych dzieł nie zaczyna się sielankowo. „Ci, którzy we łzach sieją, żąć będą w radości. Idą i płaczą, niosąc ziarno na zasiew, lecz powrócą z radością, niosąc swoje snopy” (Ps 126,5-6). W samym środku Wielkiego Postu Kościół zaprasza nas do radości. Do proroczego zachwytu nad Tym, który śmiercią zwyciężył śmierć.
Radość ze zbawienia
Radość zastępuje dziś rozrywka. A to nie to samo. Izajasz wzywa:
Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy.
(Iz 35,1-2).
Adwent jest po to, aby odkryć w sobie dziecko, które potrafi szczerze się cieszyć. Nawet w ubóstwie.
