107,6 FM

Św. Jan Grande

Wspominamy dzisiaj rodowitego Hiszpana z XVI wieku, który swoją kanonizację zawdzięcza pewnej polskiej siostrze zakonnej. Rzecz miała miejsce w szpitalu bonifratrów w Krakowie. Był 24 grudnia 1932 roku, a pewna nieuleczalnie chora siostra zakonna o imieniu Maria, z domu Regina Hoeflich, modliła się przed wizerunkiem - wtedy jeszcze błogosławionego - patrona.

Wspominamy dzisiaj rodowitego Hiszpana z XVI wieku, który swoją kanonizację zawdzięcza pewnej polskiej siostrze zakonnej. Rzecz miała miejsce w szpitalu bonifratrów w Krakowie. Był 24 grudnia 1932 roku, a pewna nieuleczalnie chora siostra zakonna o imieniu Maria, z domu Regina Hoeflich, modliła się przed wizerunkiem - wtedy jeszcze błogosławionego - patrona. Modliła się i stał się cud – ona odzyskała zdrowie, a dzisiejszy patron szansę na wyniesienie do chwały ołtarzy. Choć i bez tego, jego życie i dzieła uważane były powszechnie za święte. A nic nie wskazywało początkowo takiego obrotu spraw. Bohater naszej dzisiejszej historii przyszedł bowiem całkiem zwyczajnie na świat w Sewilli, całkiem zwyczajnie nauczył się też fachu od ojca, który był kupcem. I całkiem zwyczajnie zorientował się, że nie chce tego robić do końca życia. Postanowił więc udać się na poszukiwanie sensu życia do pustelni św. Eulalii, a gdy po roku ją opuścił był już zupełnie innym człowiekiem. Był Wielkim Grzesznikiem, jak o sobie mawiał. Liczył sobie 20 lat i w Jerez de la Frontera w roku 1566 założył pierwszy szpital dla nieuleczalnie chorych. Osiem lat później, mając już spore doświadczenie w pomaganiu innym, wstąpił do Zakonu Szpitalnego św. Jana Bożego, czyli do popularnych bonifratrów. I tam też, wszystko to czego się samodzielnie przez ten czas nauczył, wydało najpiękniejsze owoce. Nasz patron został przełożonym szpitalnej wspólnoty zakonnej i mistrzem nowicjatu; był także fundatorem i zarządcą szpitala, reprezentując go w urzędach. Jednak przede wszystkim niezmiennie pomagał chorym, samemu prowadząc życie bardzo ubogie. Wielokrotnie widziano go, jak chodził ulicami Jerez w poszukiwaniu potrzebujących pomocy, a następnie na własnych plecach zanosił ich do szpitala. Skąd brał na to siły? Z codziennej porannej Eucharystii. Zmarł 3 czerwca 1600 roku, tak jak i żył – na posterunku. Zabrała go dżuma, gdy niósł ulgę zarażonym. Jak nazywał się ten Wielki Grzesznik? Prosto – Jan Grande, święty Jan Grande.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama