107,6 FM
Wyszukano wyników: 858
W niewoli nienawiści
To zdjęcie budzi przerażenie i bulwersuje? Tym, którzy traktują chorego człowieka w taki sposób, można zadedykować zdanie o Bogu, który widzi wszystko i nikomu nie zezwolił grzeszyć (Syr 15,18.20). Można widzieć w tym obrazie metaforę niewoli grzechu. To ludzie, którzy tak potraktowali tego nieszczęśnika, żyją „na łańcuchu” własnej głupoty, egoizmu, lęku, znieczulicy…
Nic mną nie zachwieje
ALEŻ TE SŁOWA USPOKAJAJĄ! PRZYWRACAJĄ POKÓJ SERCU I SĄ PEŁNYM TĘSKNOTY IMPULSEM DO POSZUKIWANIA NIEUSTANNEGO TRWANIA W JEGO OBECNOŚCI.
„ZAWSZE STAWIAM SOBIE PANA PRZED OCZY, ON JEST PO MOJEJ PRAWICY, NIC MNĄ NIE ZACHWIEJE” (PS 16, 8).
PSALMISTA NIE PISZE: „OD CZASU DO CZASU”, „CZĘSTO”. ON PISZE: „ZAWSZE”.
Niech zakwitnie pustynia!
Adwent przypomina o tym, że wiara jest pójściem za Bogiem w ciemno. Bez zabezpieczeń.
Z GPS-em słowa Bożego, które jak na złość, zamiast wybrać najkrótszą drogę, nakazuje nam jazdę przez jałową bezkresną pustynię.
Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia,
niech się raduje step i niech rozkwitnie!
Niech wyda kwiaty jak lilie polne,
niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy. (Iz 35, 1)
Czas pokuty
Sprawa spektaklu, który profanuje sprawy najświętsze, ma swój wymiar duchowy. Zły prowokuje, drażni, zastawia pułapki. O tym mówi dzisiejsza liturgia słowa. Jezus uczy cierpliwego i stanowczego odpierania pokusy. Mówi diabłu: „Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: »Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz«” (Mt 4,10).
Może po to są te próby, by z nową gorliwością osobiście i wspólnie oddać pokłon Najwyższemu.
