107,6 FM
Wyszukano wyników: 859
On nie jest Bogiem umarłych!
Rabini pisali, że Najwyższy przedstawiał się jako Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, bo do każdego z nich przychodził inaczej. Nie przyjdzie do ciebie tak, jak zapukał w Płocku do Faustyny czy w San Giovanni Rotondo do o. Pio. „On ma kilka miliardów sposobów na to, by spotkać się z człowiekiem. Z każdym inaczej” – opowiadał o. Joachim Badeni.
A to, że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych (Łk 20,37-8).
Bóg przychodzi w mroku
Bóg zawarł przymierze z Abrahamem w kompletnej ciemności. Gdy „słońce chyliło się ku zachodowi i nastał mrok nieprzenikniony”, a Abram, leżąc na ziemi… zapadł w głęboki sen i opanowało go uczucie lęku, jak gdyby ogarnęła go wielka ciemność. (Rdz 5,12-13) Nawet jeśli jesteś w gęstym jak smoła mroku, Bóg tam przyjdzie.
Języki ognia
Pozostali na miejscu, tak jak prosił.
Czekali w Wieczerniku na wylanie obietnicy z wysoka.
Doczekali się.
Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali.
Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały,
i na każdym z nich spoczął jeden
(Dz 2,2-3).
Odłóż szatę smutku!
„Gdy Pan odmienił los Syjonu, wydawało się nam, że śnimy” – wołał zachwycony psalmista. Ileż razy przekonaliśmy się o prawdziwości tych słów! Bóg wyprowadzał nas z ciemnej doliny i zapalał światło w otaczającym nas gęstym mroku. Odłóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana (Ba 5,1). Szata chwały dana nam jest na zawsze!
