107,6 FM
Wyszukano wyników: 924
Odłóż szatę smutku!
„Gdy Pan odmienił los Syjonu, wydawało się nam, że śnimy” – wołał zachwycony psalmista. Ileż razy przekonaliśmy się o prawdziwości tych słów! Bóg wyprowadzał nas z ciemnej doliny i zapalał światło w otaczającym nas gęstym mroku. Odłóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana (Ba 5,1). Szata chwały dana nam jest na zawsze!
Bicz
To wówczas Jezus wybuchnął, był wzburzony, zdeterminowany. Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus udał się do Jerozolimy (J 2,13). Zbliżał się czas zabijania baranków, a On – „Baranek, który gładzi grzechy świata”– zastał w świątyni ludzi załatwiających z Bogiem pobożne interesy i zadających pytanie: „Przepraszam, a ile to kosztuje?”. Co ciekawe, jedynym wymienionym przez Ewangelię przedmiotem, który uczynił Syn Boży własnoręcznie, był… bicz.
Figa z makiem
Jak to dobrze, że Bóg w nas wierzy nawet wówczas, gdy my przestajemy wierzyć Jemu. Zaufał nam, choć było to niezwykle ryzykowne posunięcie. Oddał się w nasze ręce, narażając się na to, że zostanie przez nas odrzucony.
Jak to dobrze, że ma do nas cierpliwość i nawet nie znajdując owoców, prosi: „Jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc”
(Łk 13, 9).
Światło w ciemności
Słowo stało się ciałem. Syn Boga zszedł na ziemię, która nie okazała się zbyt gościnna.
Swoi Go nie przyjęli.
Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc,
aby się stali dziećmi Bożymi (J 1,12).
Jezus przyszedł po to, by objawić nam serce Ojca, pokazać, że Jego światło jest większe od naszej ciemności.
Będę was ochraniał
Czy można przeczytać ten proroczy opis bez wzruszenia? Bez zachwytu postawą Pasterza, który obiecuje:
Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku – mówi Pan Bóg.
Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie (Ez 34,15).
Razem na tym samym miejscu
„Mając na uwadze powierzoną nam przez Boga misję, realizowaną aktualnie w obliczu trudnych i bolesnych wydarzeń w Kościele w Polsce, podejmujemy 9-tygodniową nowennę” – deklarują wszystkie polskie zakonnice.
„Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu” (Dz 2,1).
Uczniowie w Wieczerniku byli zalęknieni i mieli po temu powody. Byli jednak razem i wspólnie się modlili. I Duch Święty zstąpił – i wszystko się zmieniło.
Przekleństwo w błogosławieństwo
Kiedy Syn Człowieczy został otoczony chwałą? W momencie zdrady! W kulminacyjnej chwili
dramatu. W czasie największej bezradności i rozczarowania. Gdy „była noc”.
„Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: »Syn Człowieczy został
teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony«”
(J 13,32).
On nawet chwilę, w której zostaje pozostawiony przez tego, którego nazywał „przyjacielem”,
zamienia w błogosławieństwo.
Czeka nas odlot
Człowiek zawsze marzył o lataniu. To znak, że ziemia nam nie wystarczy, potrzebujemy przestrzeni, lekkości, większej perspektywy, nieba. Ostatecznie – nieśmiertelności. O zmartwychwstałym Jezusie czytamy: „uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu” (Dz 1,9).
Wniebowstąpienie pokazuje nasze przeznaczenie. Jest nim Niebo przez wielkie „N”. Tam odlecimy.
Nie w nicość, ale do Boga. Byle tylko przyziemne bytowanie nie zabiło w nas pragnienia latania,
pragnienia Nieba.
Spragnione
Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody (J 4,7). Samarytanka mieszka w nas. Także w feministkach, spragnionych... Czego? Czy naprawdę aborcji? Czy nie raczej miłości, szczęścia, bliskości, Boga? Szukamy nasycenia nie tam, gdzie trzeba, i wciąż pragniemy. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle (J 4,6). On czeka na Samarytanki, nawet na Manifie…
